Incoterms 2020 Seçim ve Sözleşme Tasarımı Rehberi: Hangi Terim, Hangi Senaryo?
Incoterms 2020 kurallarının taşıma modu, konteyner kullanımı, sigorta ve gümrükleme kriterlerine göre seçimi; sözleşme metnine doğru yerleştirilmesi.
Rehberin Kapsamı
Incoterms 2020, uluslararası satış sözleşmelerinde maliyet, risk ve yükümlülük dağılımını standartlaştıran 11 kuraldan oluşur. Bu rehber, hangi kuralın hangi ticari senaryoda tercih edilmesi gerektiğini ve sözleşme metnine nasıl yerleştirileceğini açıklar.
1. Incoterms 2020 Grupları ve Temel Ayrım
11 kural, satıcının yükümlülüğünün artması sırasına göre iki ana grupta toplanabilir:
- Her türlü taşıma moduna uygun kurallar: EXW, FCA, CPT, CIP, DAP, DPU, DDP. Çok modlu (multi-modal) ve konteyner taşımacılığında kullanılır.
- Yalnızca deniz ve iç su taşımacılığına uygun kurallar: FAS, FOB, CFR, CIF. Gemi bordasına ilişkin risk geçişi kavramına dayanır.
2. Taşıma Moduna Göre Seçim
Doğru terimin seçimi, öncelikle kullanılan taşıma moduna bağlıdır:
- Konteyner taşımacılığı: FOB ve CIF gibi deniz kuralları konteynerin fabrika veya depoda yüklenmesi nedeniyle risk geçiş anını belirsizleştirir. FCA, CPT veya CIP tercih edilmelidir.
- Deniz yoluyla dökme yük: Tahıl, maden, ham petrol gibi dökme yüklerde FOB, CFR veya CIF daha anlamlıdır.
- Hava/kara/demiryolu: EXW, FCA, CPT, CIP, DAP, DPU, DDP kullanılabilir. CIP'de satıcı asgari "tüm riskler" (ICC A) sigortası yaptırır.
3. Satıcının Kontrol İstediği Senaryolar
Satıcı, taşıma ve sigorta sürecini kontrol etmek istiyorsa:
- CPT/CIP: Satıcı taşıma sözleşmesi yapar; CIP'de ayrıca sigorta yaptırır. Risk, ilk taşıyıcıya teslimle alıcıya geçer.
- DAP/DPU/DDP: Satıcı malı belirlenen varış yerine kadar taşır. DDP'de ithalat gümrüklemesi ve vergileri de satıcıya aittir; bu nedenle satıcının ithalatçı ülkenin mevzuatına hakim olması gerekir.
4. Alıcının Kontrol İstediği Senaryolar
Alıcı, kendi nakliyecisi ve sigortasıyla çalışmak istiyorsa:
- EXW: Alıcı malı satıcı işletmesinden alır, tüm taşıma, gümrük ve sigortayı üstlenir. Satıcı için en düşük yükümlülüktür ancak fiilen satıcının yükleme yaptığı durumlarda riskli olabilir.
- FCA: Satıcı, belirlenen yerde alıcının taşıyıcısına teslim eder. İhracat gümrüklemesi satıcıya aittir; bu nedenle EXW'ye göre daha düzenlidir.
- FAS/FOB: Alıcı gemiyi charter eder ve sigortayı kendi yapar; deniz taşımacılığında alıcı kontrolü sağlar.
5. Sözleşme Metnine Yerleştirme Kuralları
Incoterms kuralının etkili olması için sözleşme metninde şu unsurlar bulunmalıdır:
- Tam ve doğru ad: "Incoterms 2020" ifadesi kullanılmalı; 2010 veya önceki versiyonlar geçerli değilse belirtilmelidir.
- Belirli bir yer/nokta: "FCA İstanbul Havalimanı" gibi somut bir yer; aksi hâlde teslim yeri belirsiz kalır.
- Yükümlülükleri daraltan/artıran ek maddeler: Örneğin CIP'de sigorta kapsamını (A) yerine (C) seviyesine çekmek için açık hüküm gerekir.
- Yardımcı yükümlülükler: İhracat/ithalat lisansları, yaptırım uyumu, menşe belgeleri ve nihai kullanım beyanı gibi konular Incoterms dışında ayrıca düzenlenmelidir.
6. Sık Yapılan Hatalar
- "FOB konteyner" kullanımı: Konteyner fabrikada yüklenir; gemi bordası kavramı anlamsızlaşır.
- EXW ve KDV istisnası: EXW'de ihracat beyannamesi alıcı adına açılamayacağından, satıcı adına açılan beyanname KDV istisnası için risk oluşturur.
- DDP ve vergi bilgisi eksikliği: Satıcı, ithalatçı ülkenin gümrük vergisi ve KDV oranlarını önceden hesaplayamazsa ciddi maliyet kayıpları yaşar.
Sonuç
Incoterms 2020 seçimi, yalnızca bir kısaltma tercihi değil; taşıma modu, risk dağılımı, sigorta, gümrükleme ve vergi yükümlülüklerini bir arada düzenleyen sözleşme tasarım kararıdır. Doğru terim, tarafların operasyonel gerçeklerine ve finansman yapısına uygun seçilmeli; sözleşme metninde tam ad, yer ve ek hükümlerle desteklenmelidir.